Socratos Sign in

ais

ais is a Latin form of aio, meaning “say, assert; say yes”. It is the 2nd person singular present active indicative.

Found 256 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 43: quid ais, Eruci? tot praedia, tam pulchra, tam fructuosa Sex. Roscius filio suo relegationis ac supplici gratia colend …

Pliny the Younger, Epistulae 7.4.1: Ais legisse te hendecasyllabos meos; requiris etiam quemadmodum coeperim scribere, homo ut tibi videor severus, ut ipse fateor non ineptus.

Plautus, Aulularia 4.9.719: quid aís tu? tibi credére certum est, nam essé bonum ex voltu cógnosco.

All forms of aio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.