afuit
afuit is a Latin form of absum, meaning “be away, be absent; be distant”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 69 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 2.35: … llatus aspexit ac restitit et, quis esset aut quid vellet, quaesivit, umerum apertum gladio appetit paulumque afuit, quin Varum interficeret; quod ille periculum sublato ad eius conatum scuto vitavit. Fabius a proximis militi …
All forms of absum (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.