adsit
adsit is a Latin form of adsum, meaning “be present, be at hand; help”. It is the 3rd person singular present active subjunctive.
Found 100 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.3: … condemnatus sit is qui adesse noluerit, et si fortes fueritis in eo quem nemo sit ausus defendere. immo vero adsit, respondeat; summis opibus, summo studio potentissimorum hominum defendatur; certet mea diligentia cum illoru …
Vergil, Aeneid 1.734: Adsit laetitiae Bacchus dator, et bona Iuno;
Plautus, Amphitruo 2.2.636: quin íncommodí plus malíque ilico ádsit, boní si optigít quid.
All forms of adsum (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.