Socratos Sign in

adiuvant

adiuvant is a Latin form of adiuvo, meaning “help, aid, assist”. It is the 3rd person plural present active indicative.

Found 28 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 1.1.15: … inania mihi nobilitatis, hoc est hominum adrogantium nomina, qui non tam me impediunt quod nobiles sunt, quam adiuvant quod noti sunt: simulat se eorum praesidio confidere, cum interea aliud quiddam iam diu machinetur.

Plautus, Epidicus 2.2.192b: Di hercle omnis me ádiuvant augent amant:

Livy, Ab urbe condita 1.25.9: in eum magno impetu rediit; et dum Albanus exercitus inclamat Curiatiis uti opem ferant fratri, iam Horatius caeso hoste uictor secundam pugnam petebat. tunc clamore qualis ex insperato fauentium solet Romani adiuuant militem suum;

All forms of adiuvo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.