abstinuit
abstinuit is a Latin form of abstineo, meaning “keep away, abstain, refrain (from)”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 61 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 8.44.3: Drappes, quem captum esse a Caninio docui, sive indignitate et dolore vinculorum sive timore gravioris supplici paucis diebus cibo se abstinuit atque ita interiit.
Vergil, Aeneid 7.618: Abstinuit tactu pater aversusque refugit
All forms of abstineo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.