absolvit
absolvit is a Latin form of absolvo, meaning “set free, release; acquit; complete, finish”. It is the 3rd person singular present active indicative or 3rd person singular perfect active indicative.
Found 38 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.22: … se praetor, cum quaereret calumniatorem, paulo tamen consideratiorem reperire non posset. hunc hominem Veneri absolvit, sibi condemnat. maluit videlicet homines peccare quam deos: se potius a Dione quod non licebat, quam venerem …
Suetonius, Caligula 21.1: Opera sub Tiberio semiperfecta, templum Augusti theatrumque Pompei, absoluit. incohauit autem aquae ductum regione Tiburti et amphitheatrum iuxta Saepta, quorum operum a successore eius …
Pliny the Younger, Epistulae 4.11.13: Gratum hoc Domitiano adeo quidem ut gaudio proderetur, diceretque: 'Absolvit nos Licinianus.' Adiecit etiam non esse verecundiae eius instandum; ipsi vero permisit, si qua posset, ex reb …
All forms of absolvo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.