Socratos Sign in

absit

absit is a Latin form of absum, meaning “be away, be absent; be distant”. It is the 3rd person singular present active subjunctive.

Found 141 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 5.27.9: Ipsorum esse consilium, velintne priusquam finitimi sentiant eductos ex hibernis milites aut ad Ciceronem aut ad Labienum deducere, quorum alter milia passuum circiter quinquaginta, alter paulo amplius ab eis absit.

Ovid, Amores 3.14.20: Absit, et in lecto crimina pone tuo.

Plautus, Amphitruo 2.2.644: absít, dum modó laude párta

All forms of absum (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.