aberit
aberit is a Latin form of absum, meaning “be away, be absent; be distant”. It is the 3rd person singular future active indicative or 3rd person singular future perfect active indicative.
Found 30 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Tusculanae Disputationes 3.18: … em constans, quietum; qui quietus, perturbatione omni vacuum, ergo etiam aegritudine. et sunt illa sapientis: aberit igitur a sapiente aegritudo. Itaque non inscite Heracleotes Dionysius ad ea disputat, quae apud Homerum Achil …
All forms of absum (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.