Socratos Sign in

aberat

aberat is a Latin form of absum, meaning “be away, be absent; be distant”. It is the 3rd person singular imperfect active indicative.

Found 103 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.23.1: … orteret, et quod a Bibracte, oppido Haeduorum longe maximo et copiosissimo, non amplius milibus passuum XVIII aberat, rei frumentariae prospiciendum existimavit; itaque iter ab Helvetiis avertit ac Bibracte ire contendit.

Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 3.4.2: Aberat ea regio quinquaginta stadia ab aditu, quo Ciliciam intramus: Pylas incolae dicunt artissimas fauces munimenta, quae manu ponimus, naturali situ imitantes.

All forms of absum (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.