abdicari
abdicari is a Latin form of abdico, meaning “resign, give up (office); disown, disinherit”. It is the present passive infinitive.
Found 26 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 4.10.3: … s, deserta omnia occurrere: in unius hominis iactationem tot milium sanguinem inpendi, fastidio esse patriam, abdicari Philippum patrem, caelum vanis cogitationibus petere regem.
Seneca the Elder, Excerpta Controversiae 1.1: … relinquo. Circumibo, pater, aliena tecum limina; ostendam omnibus et me qui alimenta dedi et te qui negasti. Abdicari non possum ob id quod feci lege cogente. Quid si flere me uetes cum uidi hominem calamitosum? Non sunt affect …
All forms of abdico (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.