γενομένους (genomenous)

γενομένους is an Ancient Greek form of γίγνομαι, meaning “to become, be born, happen”. It is the aorist middle participle accusative plural masculine.

Found 366 times in the Ancient Greek texts on Socratos.

Where it is used

Thucydides, History of the Peloponnesian War 1.76.1: … καὶ εἰ τότε ὑπομείναντες διὰ παντὸς ἀπήχθεσθε ἐν τῇ ἡγεμονίᾳ, ὥσπερ ἡμεῖς, εὖ ἴσμεν μὴ ἂν ἧσσον ὑμᾶς λυπηροὺς γενομένους τοῖς ξυμμάχοις καὶ ἀναγκασθέντας ἂν ἢ ἄρχειν ἐγκρατῶς ἢ αὐτοὺς κινδυνεύειν.

Polybius, Histories 38.20.11: γε το!εινε δ φυλα ο?ι? ουσ?α?ν? συ πεποιηκας αισχρως δεγεπονειδιστως ηδε ρω και τα τεκνα πράξομεν κα τ?α?υ?τ?α? π?α?λ?ι?ν? εις αυτην επω λενων το σ? ν ον υ πο ου τει λασα του?ς α?υ? τοισα τε παντας συμπαθεις γενομενους τηι περπ?ε?τ?εια και η ας της τυχης ν δοξαι διαμ?

All forms of γίγνομαι (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Liddell-Scott-Jones, A Greek-English Lexicon (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.