(sua sponte) of one's own accord, voluntarily
Latin word, found 474 times in the texts on Socratos.
Caesar, De Bello Gallico 1.9.2: His cum sua sponte persuadere non possent, legatos ad Dumnorigem Haeduum mittunt, ut eo deprecatore a Sequanis impetrarent.
Vergil, Georgics 2.47: Sponte sua quae se tollunt in luminis oras,