shameful; disreputable
Latin word, found 29 times in the texts on Socratos.
Horace, Carmina 3.5.39: o magna Carthago, probrosis
Tacitus, Germania 14.1: … e principi virtute vinci, turpe comitatui virtutem principis non adaequare. iam vero infame in omnem vitam ac probrosum superstitem principi suo ex acie recessisse: illum defendere, tueri, sua quoque fortia facta gloriae eius ads …
Tacitus, Historiae 3.74: … ticum consulem, umbra honoris et suamet vanitate monstratum, quod edicta in populum pro Vespasiano magnifica, probrosa adversus Vitellium iecerat. ceteri per varios casus elapsi, quidam servili habitu, alii fide clientium contec …
All forms of probrosus