headlong, head first; steep; rash; (noun) cliff, edge, danger
Latin word, found 567 times in the texts on Socratos.
Caesar, De Bello Gallico 2.24.2: et calones, qui ab decumana porta ac summo iugo collis nostros victores flumen transire conspexerant, praedandi causa egressi, cum respexissent et hostes in nostris castris versari vidissent, praecipites fugae sese mandabant.
Cicero, In C. Verrem 2.4.67: … esset, amicissimo patre, avo, maioribus, antiquissimis et clarissimis regibus, opulentissimo et maximo regno, praeceps provincia populi Romani exturbatus est.
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.71: … , ut non putetur. ita, quod certissimum est, pro vera certaque iustitia simulationem nobis iustitiae traditis praecipitisque quodam modo ut nostram stabilem conscientiam contemnamus, aliorum errantem opinionem aucupemur.
All forms of praeceps