rising (of sun or stars); east; birth, origin; (ortus, from orior) born, sprung from
Latin word, found 370 times in the texts on Socratos.
Caesar, De Bello Gallico 1.39.2: Hic primum ortus est a tribunis militum, praefectis, reliquisque qui ex urbe amicitiae causa Caesarem secuti non magnum in re militari usum habebant:
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.31: A primo, ut opinor, animantium ortu petitur origo summi boni. Simul atque natum animal est, gaudet voluptate et eam appetit ut bonum, aspernatur …
Seneca the Younger, Epistulae 15.94.56: … Illa vultus nostros erexit ad caelum et quidquid magnificum mirumque fecerat, videri a suspicientibus voluit. Ortus occasusque et properantis mundi volubilem cursum, interdiu terrena aperientem, nocte caelestia, tardos sideru …
All forms of ortus