(optime) best, very well; excellently
Latin word, found 393 times in the texts on Socratos.
Caesar, De Bello Gallico 1.45.1: Multa a Caesare in eam sententiam dicta sunt quare negotio desistere non posset: neque suam neque populi Romani consuetudinem pati ut optime meritos socios desereret, neque se iudicare Galliam potius esse Ariovisti quam populi Romani.
Cicero, De Republica 1.59: … iter offendisset ac iusserat, A te infelicem, inquit vilico, quem necassem iam verberibus, nisi iratus essem. Optime, inquit Scipio.
Plautus, Bacchides 5.2.1170: Senex óptime quantumst ín terra, sine me hóc exorare ábs te,