disapprove, condemn; (improbus) wicked, shameless
Latin word, found 138 times in the texts on Socratos.
Caesar, De Bello Civili 1.32: … tina consuetudine dicendi mora dies extrahente, ut sui ratio absentis haberetur, ipso consule Pompeio; qui si Improbasset, cur ferri passus esset? si probasset, cur se uti populi beneficio prohibuisset? Patientiam proponit suam, cu …
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 130: … uum voluerit conferre, nihil egerit; nemo est enim qui nesciat propter magnitudinem rerum multa multos partim improbante partim imprudente L. Sulla commisisse.
Cicero, In C. Verrem 2.1.41: … tque improbissimum testimonium dixit. ille miser cum esset Cn. Dolabella,— cum proditione istius nefaria, tum improbo ac falso eiusdem testimonio,—tum multo ex maxima parte istius furtorum ac flagitiorum invidia conflagravit.
All forms of improbo