wandering
Latin word, found 19 times in the texts on Socratos.
Vergil, Eclogues 6.58: errabunda bovis vestigia; forsitan illum,
Suetonius, Divus Julius 31.2: … lum iunctis occultissimum iter modico comitatu ingressus est; et cum luminibus extinctis decessisset uia, diu errabundus tandem ad lucem duce reperto per angustissimos tramites pedibus euasit. consecutusque cohortis ad Rubiconem f …
Livy, Ab urbe condita 1.29.3: sed silentium triste ac tacita maestitia ita defixit omnium animos, ut prae metu [obliti] quid relinquerent, quid secum ferrent deficiente consilio rogitantesque alii alios, nunc in liminibus starent, nunc errabundi domos suas ultimum illud uisuri peruagarentur.
All forms of errabundus