a Roman surname; the celebrated rhetorician
Latin word, found 13 times in the texts on Socratos.
Tacitus, Annales 1·186: … viginti per annos pariter probatus publico funere ex decreto senatus celebratus est. Relatum inde ad patres a Quintiliano tribuno plebei de libro Sibullae, quem Caninius Gallus quindecimvirum recipi inter ceteros eiusdem vatis et e …
Pliny the Younger, Epistulae 6.6.3: … diorum tantum verum etiam studiosorum amantissimus ac prope cotidie ad audiendos, quos tunc ego frequentabam, Quintilianum Niceten Sacerdotem ventitabat, vir alioqui clarus et gravis et qui prodesse filio memoria sui debeat.
Juvenal, Saturae 2.6.75: gaudet: an expectas ut Quintilianus ametur?