a Roman proper name
Latin word, found 16 times in the texts on Socratos.
Tacitus, Dialogus 1·2: Nam postero die quam Curiatius Maternus Catonem recitaverat, cum offendisse potentium animos diceretur, tamquam in eo tragoediae argumento s …
Livy, Ab urbe condita 1.24.1: forte in duobus tum exercitibus erant trigemini fratres, nec aetate nec uiribus dispares. Horatios Curiatiosque fuisse satis constat, nec ferme res antiqua alia est nobilior; tamen in re tam clara nominum error manet, …
All forms of Curiatius