one who stands near; suppliant
Ancient Greek word, found 121 times in the texts on Socratos.
Homer, Odyssey 17.455: οὐ σύ γʼ ἂν ἐξ οἴκου σῷ ἐπιστάτῃ οὐδʼ ἅλα δοίης,
Diogenes Laertius, Vitae philosophorum 9.7.34: … Ἀβδηρίτης ἤ, ὡς ἔνιοι, Μιλήσιος. οὗτος μάγων τινῶν διήκουσε καὶ Χαλδαίων, Ξέρξου τοῦ βασιλέως τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἐπιστάτας καταλιπόντος, ἡνίκα ἐξενίσθη παρʼ αὐτῷ, καθά φησι καὶ Ἡρόδοτος· παρʼ ὧν τά τε περὶ θεολογίας καὶ ἀστρολογίας …
Euripides, Medea 478: πεμφθέντα ταύρων πυρπνόων ἐπιστάτην
All forms of ἐπιστάτης