sing to; in accompaniment
Ancient Greek word, found 79 times in the texts on Socratos.
Herodotus, Histories 1.132.3: διαθέντος δὲ αὐτοῦ Μάγος ἀνὴρ παρεστεὼς ἐπαείδει θεογονίην, οἵην δὴ ἐκεῖνοι λέγουσι εἶναι τὴν ἐπαοιδήν· ἄνευ γὰρ δὴ Μάγου οὔ σφι νόμος ἐστὶ θυσίας ποιέεσθαι. ἐπισχὼν δὲ ὀλίγον χρόνον ἀποφέρεται ὁ θύσας τὰ κρέα καὶ χρᾶται ὅ τι μιν λόγος αἱρέει.
Apollonius Rhodius, Argonautica 2.195: τούσδʼ αὐτοὺς παριόντας ἐπήισεν, ὧν οἱ ἰόντων
Diogenes Laertius, Vitae philosophorum 6.5.92: … ὰρ ἐκείνοις τοὺς προσήκοντας οὔτε τούτοις συνεῖναι, ἀλλὰ τοὺς ἐπιβουλεύοντας. συναισθανόμενος ὅτι ἀποθνήσκει, ἐπῇδε πρὸς ἑαυτὸν λέγων, στείχεις δή, φίλε κυρτών, βαίνεις τʼ εἰς Ἀΐδαο δόμους κυφὸς διὰ γῆρας. ἦν γὰρ κυφὸς ὑπὸ χρ …
All forms of ἐπαείδω