to be suffered; one must suffer
Ancient Greek word, found 38 times in the texts on Socratos.
Herodotus, Histories 8.108.4: ἀλλὰ δοκέειν γὰρ νικηθέντα τῇ ναυμαχίῃ οὐ μενέειν ἐν τῇ Εὐρώπῃ τὸν Πέρσην· ἐατέον ὦν εἶναι φεύγειν, ἐς ὃ ἔλθοι φεύγων ἐς τὴν ἑωυτοῦ· τὸ ἐνθεῦτεν δὲ περὶ τῆς ἐκείνου ποιέεσθαι ἤδη τὸν ἀγῶνα ἐκ …
Euripides, Heracles 173: δεῖξαι· κακῶς γάρ σʼ οὐκ ἐατέον κλύειν.
All forms of ἐατέος