completion; joint contribution
Ancient Greek word, found 102 times in the texts on Socratos.
Plutarch, Pericles 13.1: … ᾤοντο πολλαῖς διαδοχαῖς καὶ ἡλικίαις μόλις ἐπὶ τέλος ἀφίξεσθαι, ταῦτα πάντα μιᾶς ἀκμῇ πολιτείας ἐλάμβανε τὴν συντέλειαν.
New Testament, Matthew 13.39: ὁ δὲ ἐχθρὸς ὁ σπείρας αὐτά ἐστιν ὁ διάβολος· ὁ δὲ θερισμὸς συντέλεια αἰῶνός ἐστιν, οἱ δὲ θερισταὶ ἄγγελοί εἰσιν.
Aeschylus, Seven Against Thebes 251: ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.
All forms of συντέλεια