to be done; one must do
Ancient Greek word, found 83 times in the texts on Socratos.
Diogenes Laertius, Vitae philosophorum 3.1.58: … ύφρων ἢ περὶ ὁσίου· ὁ διάλογος δʼ ἐστὶ πειραστικός· δεύτερος Ἀπολογία Σωκράτους, ἠθικός· τρίτος Κρίτων ἢ περὶ πρακτέου, ἠθικός· τέταρτος Φαίδων ἢ περὶ ψυχῆς, ἠθικός. δευτέρα τετραλογία, ἧς ἡγεῖται Κρατύλος ἢ περὶ ὀρθότητος ὀνομά …
Plutarch, Praecepta gerendae reipublicae 11: … ίλαον ἀλλʼ οὗτος μὲν ὑπὸ φιλοτιμίας ἀκαίρου καὶ ζηλοτυπίας διὰ δόξαν ὑβρίσας ἀπέρριψε ταχὺ τὸν καθηγεμόνα τῶν πρακτέων· οἱ δʼ ἄλλοι καλῶς καὶ πολιτικῶς καὶ ἄχρι τέλους ἑθεράπευσαν καὶ συνεπεκόσμησαν ὥσπερ τὰ πρὸς ἣλιον ὑφιστάμεν …
Sophocles, Oedipus Tyrannus 1439: πρώτιστʼ ἔχρῃζον ἐκμαθεῖν τί πρακτέαν.
All forms of πρακτέος