to be over and above; outflank
Ancient Greek word, found 80 times in the texts on Socratos.
Thucydides, History of the Peloponnesian War 2.65.13: τοσοῦτον τῷ Περικλεῖ ἐπερίσσευσε τότε ἀφ’ ὧν αὐτὸς προέγνω καὶ πάνυ ἂν ῥᾳδίως περιγενέσθαι τὴν πόλιν Πελοποννησίων αὐτῶν τῷ πολέμῳ.
Plutarch, Aquane an ignis sit utilior 7: … ὲ καὶ ἄκαρπον καὶ ἀπαίδευτον ἐκώλυσεν εἶναι τὸ πλεῖστον ἀνθρώπων γένος. πῶς οὖν οὐ χρησιμώτερον ὕδωρ στοιχείῳ περιττεῦον;
Sophocles, Electra 1288: τὰ μὲν περισσεύοντα τῶν λόγων ἄφες,
All forms of περισσεύω