concubine; minion
Ancient Greek word, found 50 times in the texts on Socratos.
Homer, Iliad 9.449: ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο,
Homer, Odyssey 14.203: παλλακίς, ἀλλά με ἶσον ἰθαιγενέεσσιν ἐτίμα
Diogenes Laertius, Vitae philosophorum 1.7.94: … ν ἄφρονα. χρόνῳ δὴ ὑπʼ ὀργῆς βαλὼν ὑποβάθρῳ ἢ λακτίσας τὴν γυναῖκα ἔγκυον οὖσαν ἀπέκτεινε, πεισθεὶς διαβολαῖς παλλακίδων, ἃς ὕστερον ἔκαυσε. Τόν τε παῖδα ἀπεκήρυξεν εἰς Κέρκυραν, λυπούμενον ἐπὶ τῇ μητρί, ᾧ ὄνομα Λυκόφρων. ἤδη δὲ
All forms of παλλακίς