to be borne; one must bear
Ancient Greek word, found 10 times in the texts on Socratos.
Euripides, Alcestis 739: ἡμεῖς δέ—τοὐν ποσὶν γὰρ οἰστέον κακόν—
Sophocles, Oedipus at Colonus 1360: οὐ κλαυστὰ δʼ ἐστίν, ἀλλʼ ἐμοὶ μὲν οἰστέα
Aristotle, Rhetoric 3.4.2: χρήσιμον δὲ ἡ εἰκὼν καὶ ἐν λόγῳ, ὀλιγάκις δέ· ποιητικὸν γάρ. οἰστέαι δὲ ὥσπερ αἱ μεταφοραί· μεταφοραὶ γάρ εἰσι, διαφέρουσαι τῷ εἰρημένῳ.