to be well-inclined; favourable
Ancient Greek word, found 61 times in the texts on Socratos.
Herodotus, Histories 7.237.2: οὐ γὰρ δὴ κεῖνό γε ἐνδέξομαι ὅκως οὐκ εὐνοέει τοῖσι ἐμοῖσι πρήγμασι, τοῖσί τε λεγομένοισι πρότερον ἐκ τούτου σταθμώμενος καὶ τῷ ἐόντι, ὅτι πολιήτης μὲν πολ …
Plutarch, Sulla 10.3: … ύων τὸ τῶν πολλῶν μῖσος ὕπατον κατέστησεν ἀπὸ τῆς ἐναντίας στάσεως Λεύκιον Κίνναν, ἀραῖς καὶ ὅρκοις καταλαβὼν εὐνοήσειν τοῖς ἑαυτοῦ πράγμασιν.
Sophocles, Ajax 689: μέλειν μὲν ἡμῶν, εὐνοεῖν δʼ ὑμῖν ἅμα.
All forms of εὐνοέω