of ill omen, boding; slanderous, shameful
Ancient Greek word, found 32 times in the texts on Socratos.
Apollonius Rhodius, Argonautica 1.1137: δύσφημος πλάζοιτο διʼ ἠέρος, ἣν ἔτι λαοὶ
Euripides, Hecuba 194: αὐδῶ, παῖ, δυσφήμους φήμας·
Plutarch, Lucullus 18.6: … ῶν ἀγάμων ἀδελφῶν ἐκείνων τὴν μὲν ἐπαρωμένην πολλὰ καὶ λοιδοροῦσαν ἐκπιεῖν τὸ φάρμακον, τὴν δὲ Στάτειραν οὔτε δύσφημόν τι φθεγξαμένην οὔτʼ ἀγεννές, ἀλλʼ ἐπαινοῦσαν τὸν ἀδελφόν, ὅτι περὶ τοῦ σώματος κινδυνεύων οὐκ ἠμέλησεν αὐτῶν, …
All forms of δύσφημος