to be quite gone by; to be clean gone, to have perished
Ancient Greek word, found 12 times in the texts on Socratos.
Herodotus, Histories 4.136.3: μαθόντες δὲ τοὺς Πέρσας οὔκω ἀπιγμένους ἔλεγον πρὸς τοὺς Ἴωνας ἐόντας ἐν τῇσι νηυσί ἄνδρες Ἴωνες, αἵ τε ἡμέραι ὑμῖν τοῦ ἀριθμοῦ διοίχηνται καὶ οὐ ποιέετε δίκαια ἔτι παραμένοντες.
Euripides, Suppliants 530: αἰσχρῶς δʼ ἐκείνοις, χἡ δίκη διοίχεται.
Euripides, Ion 764b: διοιχόμεσθα.