]κιο[]πειτα[]ἐπεσσύθ[ην]γ[]λ[]ω[[πᾶσιν θεοῖς καὶ πᾶσι]ν ἀγγέλλω [β]ροτο[ῖς[καὶ δῶρʼ ὑπις]χνοῦμαι τελεῖ[ν[ ἀ]πόπροθεν·ον[ δύς]λοφον φρενὶτα[ βο]ῦς ἀμολγάδας[μός]χους [τε καὶ νέων νόμευμ]α πορτίδων[ἅπα]ντα φρ[οῦδα καὶ μάτη]ν ἰχνοσκοπῶ[λαθ]ραῖʼ ἰόν[τα τῆλε βου]στάθμου κάπης[ἀφα]νῶς τέχνα[ισιν· ὡς ἐ]γὼ οὐκ ἂν ᾠόμην[οὔτʼ ἂ]ν θεῶν τιν[ʼ οὔτʼ ἐφημ]έρων βροτῶν[δρᾶς]αι τόδʼ ἔργ[ον ὧδερσθβ; πρὸς τόλμαν πεσεῖν.[ταῦτ]ʼ οὖν ἐπείπερ [ἔμα]θον ἐκπλαγεὶς ὄκνῳ[στείχ]ῶ, ματεύω, παντελὲς κήρυγμʼ ἔχων[θεοῖ]ς βροτοῖς τε μηδένʼ ἀγνοεῖν τάδε.[ἀκολο]υθίᾳ γὰρ ἐμμανὴς κυνηγετῶ·[Θρᾳκ]ῶν δʼ ἐπῆλθ[ο]ν φ[ῦ]λα τ[οῦ] παντὸς στρατ[οῦ[ἀλλʼ οὔ]τις[ ]ςλκιοιςἔπειτα [δὲ[τ]ὰ Θεσσαλῶν [τʼ ἔγκαρπα πεδίʼ ἐ]πεσσύθ[ηνΒοιωτίας τε γ[ῆς πολυκτήτου]ς [πό]λ]εις,[ἔπει]τα δʼ[ς Δωρικο[[γεί]τονʼ ἐνθ[εν[ ]ήκω ξυν[]α[[ Κυλ]λήνης τε δύ[σβατον[ ]τε χῶρον, ἐς δʼ ὑλ[[ὡς εἴτε ποι]μὴν εἴτʼ ἀγρωστή[ρων τις ἢ[μαριλοκαυ]τῶν ἐν λόγῳ παρ[ίσταται[ἢ τῶν ὀρ]είων νυμφογεννή[του γένους[θηρῶ]ν τίς ἐστι, πᾶσιν ἀγγέλ[λω τάδε,[τὸν φ]ῶρα τῶν Παιῶνος ὅστις ἂ[ν λάβῃ,[τῷδʼ α]ὐτόχρημα μισθός ἐσθʼ ὁ κε[ίμενος.[ὦ Φοῖβε,] σοῦ φώνημαθʼ ὡς ἐπέκλυον