Καἴ τις ἀνὴρ αἰτεῖται ἐπαγροσύνην τε καὶ ὄλβον,ἐξ ἁλὸς ᾧ ζωή, τὰ δὲ δίκτυα κείνῳ ἄροτρα,σφάζων ἀκρόνυχος ταύτῃ θεῷ ἱερὸν ἰχθύν,ὃν λεῦκον καλέουσιν, ὁ γὰρ φιερώτατος ἄλλων,καί κε λίνα στήσαιτο καὶ ἐξερύσαιτο θαλάσσηςἔμπλεα.