nec satis Ausonias passim foedare cohortes:in Martem uomit immixtas mugitibus aurasbisque dei summas uibrauit turbine cristas.Quae dum Romuleis exercet proelia turmisAeolius furor et Martem succendit in iras,adfatur Virgo, socia Iunone, parentem:‘Quantos Gradiuus fluctus in Punica castra,respice, agit quantisque furens se caedibus implet!nunc, quaeso, terris descendere non placet Irim?quamquam ego non Teucros (nostro cum pignore regnetRoma, et Palladio sedes hac urbe locarim)non Teucros delere aderam, sed lumen alumnaeHannibalem Libyae pelli florentibus annisuita atque extingui primordia tanta negabam.’Excipit hic Iuno longique laboris ab iraImmo, ait ‘ut noscant gentes, immania quantumregna Iouis ualeant cunctisque potentia quantumantistet, coniunx, superis tua, disice teloflagranti (nil oramus) Carthaginis arcesSidoniamque aciem uasto telluris hiatuTartareis immerge uadis aut obrue ponto.’Contra quae miti respondet Iuppiter ore:‘Certatis fatis et spes extenditis aegras.ille, o nata, libens cui tela inimica ferebas,contundet Tyrios iuuenis ac nomina gentisinduet et Libycam feret in Capitolia laurum.at, cui tu, coniunx, cui das animosque decusque,(fata cano) auertet populis Laurentibus arma.nec longe cladis metae. uenit hora diesque,qua nullas umquam transisse optauerit Alpes.’sic ait atque Irim propere demittit Olympoquae reuocet Martem iubeatque abscedere pugna.nec uetitis luctatus abit Gradiuus in altascum fremitu nubes, quamquam lituique tubaequeuulneraque et sanguis et clamor et arma iuuarent.Vt patuit liber superum certamine tandemlaxatusque deo campus, ruit aequore ab imoPoenus quo sensim caelestia fugerat arma,magna uoce trahens equitemque uirosque feraequeturrigerae molem tormentorumque labores.