audita patria natisque et coniuge et armis,ac membra et sensus gelidus stupefecerat horror.tum uox semanimi miseranda effunditur ore:‘Parce, precor, dextrae, non ut mihi uita supersit(quippe nefas hac uelle frui), sed sanguine nostrone damnes, o nate, manus. Carthaginis illecaptiuus, patrias nunc primum aduectus in oras,ille ego sum Satricus, Solimi genus. haud tua, nate,fraus ulla est. iaceres in me cum feruidus hastam,Poenus eram. uerum castris elapsus acerbisad uos et carae properabam coniugis ora:hunc rapui exanimi clipeum. sed iam unice nobishaec fratris tumulis arma excusata reporta.curarum tibi prima tamen sit, nate, referreductori monitus Paulo, producere bellumnitatur Poenoque neget certamina Martis.augurio exultat diuum immensamque propinquastragem acie sperat. quaeso, cohibete furentemVarronem: namque hunc fama est impellere signa.sat magnum hoc miserae fuerit mihi cardine uitaesolamen cauisse meis. nunc ultima, nate,inuento simul atque amisso redde parentioscula.’ sic fatus galeam exuit atque rigentisinuadit nati tremebundis colla lacertis:attonito mentis uerbis sanare pudoremuulneris impressi et telum excusare laborat:‘Quis testis nostris, quis conscius adfuit actis?non nox errorem nigranti condidit umbra?cur trepidas? da, nate, magis, da iungere pectus.absoluo pater ipse manum, atque in fine laborumhac condas oculos dextra, precor.’ at miser imopectore suspirans iuuenis non uerba uicesqueadloquio uocemue refert, sed sanguinis atrisistere festinat cursum laceroque ligareocius inlacrimans altum uelamine uulnus.tandem inter gemitus miserae erupere querelae:‘Sicine te nobis, genitor, Fortuna reducitin patriam? sic te nato natumque parentiimpia restituit? felix o terque quaterquefrater, cui fatis genitorem agnoscere ademptum.