‘Nate dea, solus regni lucisque fuistigermanae tu causa meae: mors testis et ille(heu cur non idem mihi tum!) rogus. ora uiderepostquam est ereptum miserae tua, litore seditinterdum, stetit interdum, uentosque secutainfelix oculis magno clamore uocabatAenean comitemque tuae se imponere solamorabat paterere rati. mox turbida anhelumrettulit in thalamos cursum subitoque tremoresubstitit et sacrum timuit tetigisse cubile.inde amens nunc sideream fulgentis Iulieffigiem fouet amplexu, nunc tota repentead uultus conuersa tuos, ab imagine pendetconqueriturque tibi et sperat responsa remitti.non umquam spem ponit amor: iam tecta domumquedeserit et rursus portus furibunda reuisit,si qui te referant conuerso flamine uenti.ad magicas etiam fallax atque improba gentisMassylae leuitas descendere compulit artes.heu sacri uatum errores! dum numina noctiseliciunt spondentque nouis medicamina curis,quod uidi decepta nefas! congessit in atramcuncta tui monumenta pyram et non prospera dona.’Tunc sic Aeneas dulci repetitus amore:‘Tellurem hanc iuro, uota inter nostra frequenterauditam uobis, iuro caput, Anna, tibiquegermanaeque tuae dilectum mitis Iuli,respiciens aegerque animi tum regna reliquiuestra, nec abscessem thalamo, ni magna minatusmeque sua ratibus dextra imposuisset et altoegisset rapidis classem Cyllenius Euris.sed cur (heu seri monitus!), cur tempore taliincustodito saeuire dedistis amori?’Contra sic infit uoluens uix murmur anheluminter singultus labrisque trementibus Anna:‘Nigro forte Ioui, cui tertia regna laborant,atque atri sociae thalami noua sacra parabam,quis aegram mentem et trepidantia corda leuaretinfelix germana tori, furuasque trahebamipsa manu properans ad uisa pianda bidentis;