Primus Agenoridum cedentia terga uidereAeneadis dederat Fabius. Romana parentemsolum castra uocant, solum uocat Hannibal hostemimpatiensque morae fremit: ut sit copia Martis,expectanda uiri fata optandumque sub armisParcarum auxilium. namque hac spirante senectanequiquam sese Latium sperare cruorem.iam uero concors miles signisque relatisindiuisus honos, iterumque et rursus eidemsoli obluctandum Fabio maioribus aegrumangebant curis. lentando feruida belladictator cum multa adeo, tum miles egenuscunctarum ut rerum Tyrius foret, arte sedendiegerat et, quamquam finis pugnaque manuquehaud dum partus erat, iam bello uicerat hostem.quin etiam ingenio fluxi, sed prima feroces,uaniloquum Celtae genus ac mutabile mentis,respectare domos: maerebant caede sine ulla(insolitum sibi) bella geri, siccasque cruoreinter tela siti Mauortis hebescere dextras.his super internae labes et ciuica uulnusinuidia augebant. laeuus conatibus Hannonductoris non ulla domo summittere patresauxilia aut ullis opibus iuuisse sinebat.Quis lacerum curis et rerum extrema pauentemad spes armorum et furialia uota reducitpraescia Cannarum Iuno atque elata futuris.namque hac accitam stagnis Laurentibus Annamadfatur uoce et blandis hortatibus implet:‘Sanguine cognato iuuenis tibi, diua, laboratHannibal a uestro nomen memorabile Belo.perge age, et insanos curarum comprime fluctus.excute sollicito Fabium. sola ille Latinossub iuga mittendi mora iam discingitur armis.cum Varrone manus et cum Varrone serendaproelia, nec desit fatis ad signa mouenda.ipsa adero. tendat iamdudum in Iapyga campum.huc Trebiae rursum et Trasimenni fata sequentur.’Tum diua Indigetis castis contermina lucisHaud inquit ‘tua ius nobis praecepta morari.