signa iugis locat et specula sublimis ab altanon Romana minus seruat quam Punica castra.nec mora. disiecto Minuci uecordia ualloperdendi simul et pereundi ardebat amore.Quem postquam rapidum uidit procedere castrishinc Libys, hinc Fabius, simul accendere sagacisin subitum curas: propere capere arma maniplisedicit uallique tenet munimine turmasAusonius, torquet totas in proelia uiresPoenorum ductor propellitque agmina uoce:‘Dum dictator abest, rape, miles, tempora pugnae.non sperata diu plano certamina campooffert ecce deus. quando data copia, longumdetergete situm ferro multoque cruoreexsatiate, uiri, plenos rubiginis enses.’Atque ea Cunctator pensabat ab aggere ualliperlustrans campos oculis, tantoque periclodiscere, quinam esset Fabius, te, Roma, dolebat.cui natus iuncta arma ferens Dabit improbus, inquit‘quas dignum est, poenas, qui per suffragia caecainuasit nostros haec ad discrimina fasces.insanae spectate tribus. pro lubrica rostraet uanis fora laeta uiris! nunc munera Martisaequent imperio et solem concedere noctisciscant imbelles. magna mercede piabunterroris rabiem et nostrum uiolasse parentem.’tum senior, quatiens hastam lacrimisque coortis.‘Sanguine Poenorum, iuuenis, tam tristia dictasunt abolenda tibi. patiarne ante ora manusqueciuem deleri nostras, aut uincere Poenum,me spectante, sinam? non aequauisse minoremsoluetur culpa si sunt mihi talia corda?iamque hoc, ne dubites, longaeui, nate, parentisaccipe et aeterno fixum sub pectore serua:succensere nefas patriae, nec foedior ullaculpa sub extremas fertur mortalibus umbras.sic docuere senes. quantus qualisque fuisti,cum pulsus lare et extorris Capitolia curruintrares exul, tibi corpora caesa, Camille,damnata quot sunt dextra! pacata fuissent