pectora, captiuos nostra pensare senecta.ite dolos contra, gensque astu fallere laetadiscat, me capto quantum tibi, Roma, supersit.nec uero placeat, nisi quae de more parentumpax erit. exposcunt Libyes nobisque dederehaec referenda, pari libeat si pendere bellumfoedere et ex aequo geminas conscribere leges.sed mihi sit Stygios ante intrauisse penatis,talia quam uideam ferientis pacta Latinos.’Haec fatus Tyriae sese iam reddidit irae,nec monitus spernente grauis fidosque senatuPoenorum dimissa cohors. quae maesta repulsaac minitans capto patrias properabat ad oras.prosequitur uulgus, patres, ac planctibus ingenspersonat et luctu campus. reuocare libebatinterdum et iusto raptum retinere dolore.At trepida et subito ceu stans in funere coniunx,ut uidit puppi properantem intrare, tremendumuociferans celerem gressum referebat ad undas:‘Tollite me, Libyes, comitem poenaeque necisque.hoc unum, coniunx, uteri per pignora nostriunum oro: liceat tecum quoscumque ferentemterrarum pelagique pati caelique labores.non ego Amyclaeum ductorem in proelia misi,nec nostris tua sunt circumdata colla catenis.cur usque ad Poenos miseram fugis? accipe mecumhanc prolem. forsan duras Carthaginis irasflectemus lacrimis, aut, si praecluserit auresurbs inimica suas, eadem tunc hora manebitteque tuosque simul, uel, si stat rumpere uitam,in patria moriamur. adest comes ultima fati.’Has inter uoces uinclis resoluta moueripaulatim et ripa coepit decedere puppis.tum uero infelix, mentem furiata dolore,exclamat fessas tendens ad litora palmas:‘En, qui se iactat Libyae populisque nefandisatque hosti seruare fidem. data foedera nobisac promissa fides thalamis ubi, perfide, nunc est?’ultima uox duras haec tunc penetrauit ad auris,cetera percussi uetuerunt noscere remi.