Poenorum turba captiuoque agmine saeptusibat et inuidiam caelo diuisque ferebat.Ecce trahens geminum natorum Marcia pignus,infelix nimia magni uirtute mariti,squalentem crinem et tristis lacerabat amictus.agnoscisne diem? an teneris non haesit in annis?atque ea, postquam habitu iuxta et uelamine Poenodeformem aspexit, fusis ululatibus aegralabitur, et gelidos mortis color occupat artus.si qua deis pietas, tales, Carthago, uideredent tibi Sidonias matres. me uoce quietaadfatus iubet et uestros et coniugis unaarcere amplexus pater, impenetrabilis illeluctibus et numquam summissus colla dolori.’Hic alto iuuenis gemitu lacrimisque coortisMagne parens, inquit ‘quo maius numine nobisTarpeia nec in arce sedet, si iura querelissunt concessa piis, cur hoc matrique mihiquesolamen, uel cur decus hoc, o dure, negasti,tangere sacratos uultus atque oscula ab orelibauisse tuo? dextram mihi prendere dextranon licitum? leuiora forent haec uulnera quantum,si ferre ad manis infixos mente dareturamplexus, uenerande, tuos. sed uana recordorni, Mare, (nam primo tunc haerebamus in aeuo)humana maior species erat. horrida canouertice descendens ingentia colla tegebatcaesaries, frontique coma squalente sedebatterribilis decor atque animi uenerabile pondus.nil posthac oculis simile incidit.’ excipit indeiam Marus atque, inhibens conuellere uulnera questu,Quid, cum praeteritis inuisa penatibus inquit‘hospitia et sedes Poenorum intrauit acerbas?adfixi clipei currusque et spicula notaaedibus in paruis, magni monumenta triumphi,pulsabant oculos, coniunxque in limine primoclamabat: ‘Quo fers gressus? non Punicus hic est,Regule, quem fugias, carcer. uestigia nostricasta tori domus et patrium sine crimine seruatinuiolata larem. semel hic iterumque (quid, oro,