Iam, Tartessiaco quos soluerat aequore Titanin noctem diffusus, equos iungebat Eoislitoribus, primique nouo Phaethonte retectiSeres lanigeris repetebant uellera lucis,et foeda ante oculos strages, propiusque patebatinsani Mauortis opus: simul arma uiriqueac mixtus sonipes dextraeque in uulnere caesihaerentes hostis, passim clipeique iubaequeatque artus trunci capitum fractusque iacebatossibus in duris ensis. nec cernere deeratfrustra seminecum quaerentia lumina caelum.tum spumans sanie lacus et fluitantia summoaeternum tumulis orbata cadauera ponto.Nec tamen aduersis ruerat tota Itala uirtus.Bruttius ingenti miserandae caedis aceruo,non aequum ostentans confosso corpore Martem,extulerat uix triste caput truncosque trahebatper stragem neruis interlabentibus artus,tenuis opum, non patre nitens linguaue, sed asperense, nec e Volsca quisquam uir gente redemitplus aeui nece magnanima. puer addere sesepubescente gena castris optarat et acriFlaminio spectatus erat, cum Celtica uictorobrueret bello diuis melioribus arma.inde honor ac sacrae custodia Marte sub omnialitis: hinc causam nutriuit gloria leti.namque necis certus, captae prohibere nequiretcum Poenos aquilae, postquam subsidere fatauiderat et magna pugnam inclinare ruina,occulere interdum et terrae mandare parabat.sed subitis uictus telis labentia membraprostrauit super ac mentita morte tegebat.uerum ubi lux nocte e Stygia miseroque soporereddita, uicini de strage cadaueris hastaerigitur soloque uigens conamine latestagnantem caede et facilem discedere terramense fodit, clausamque aquilae infelicis adoranseffigiem, palmis languentibus aequat harenas.supremus fessi tenuis tum cessit in aurashalitus et magnam misit sub Tartara mentem.