immiscet precibus monita atque his uocibus infit:‘Iliacas per te flammas Tarpeiaque saxa,per patrios, consul, muros suspensaque nostraeeuentu pugnae natorum pignora, cedasoramus superis tempusque ad proelia dextrumopperiare. dabunt idem camposque diemquepugnandi: tantum ne dedignare secundosexpectare deos. cum fulserit hora, cruentamquae stragem Libyae portet, tum signa sequenturnulla uulsa manu, uescique interritus alesgaudebit, nullosque uomet pia terra cruores.an te praestantem belli fugit, improba quantumhoc possit Fortuna loco? sedet obuius hostisaduersa fronte, at circa nemorosa minanturinsidias iuga, nec laeua stagnantibus undiseffugium patet, et tenui stant tramite fauces.si certare dolis et bellum ducere cordi est,interea rapidis aderit Seruilius armis,cui par imperium et uires legionibus aequae.bellandum est astu. leuior laus in duce dextrae.’Talia Coruinus, primoresque addere passimorantum uerba, et diuisus quisque timorisnunc superos, ne Flaminio, nunc deinde precariFlaminium, ne caelicolis contendere perstet.acrius hoc accensa ducis surrexerat ira,auditoque furens socias non defore uiresSicine nos inquit ‘Boiorum in bella ruentisspectastis, cum tanta lues uulgusque tremendumingrueret, rupesque iterum Tarpeia paueret?quas ego tunc animas dextra, quae corpora fudi,irata tellure sata et uix uulnere uitamreddentis uno! iacuere ingentia membraper campos magnisque premunt nunc ossibus arua.scilicet has sera ad laudes Seruilius armaadiungat, nisi diuiso uicisse triumphout nequeam et decoris contentus parte quiescam?quippe monent superi. similes ne fingite uobis,classica qui tremitis, diuos. sat magnus in hostemaugur adest ensis, pulchrumque et milite dignumauspicium Latio quod in armis dextera praestat.