uerticibus, sequiturque nouus cum murmure torrens.sensit et accensa ductor uiolentius ira‘Magnas, o Trebia, et meritas mihi, perfide, poenasexsolues:’ inquit ‘lacerum per Gallica riuisdispergam rura atque amnis tibi nomina demam,quoque aperis te fonte, premam, nec tangere ripasinlabique Pado dabitur. quaenam ista repenteSidonium, infelix, rabies te reddidit amnem?’Talia iactantem consurgens agger aquarumimpulit atque umeros curuato gurgite pressit.arduus aduersa mole incurrentibus undisstat ductor clipeoque ruentem sustulit amnem.necnon a tergo fluctus stridente procellaspumeus inrorat summas aspergine cristas.ire uadis stabilemque uetat defigere gressumsubducta tellure deus, percussaque longeraucum saxa sonant, undaeque ad bella parentisexcitae pugnant, et ripas perdidit amnis.tum madidos crinis et glauca fronde reuinctumattollit cum uoce caput: ‘Poenasne superbasinsuper et nomen Trebiae delere minaris,o regnis inimice meis? quot corpora portodextra fusa tua! clipeis galeisque uirorum,quos mactas, artatus iter cursumque reliqui.caede, uides, stagna alta rubent retroque feruntur.adde modum dextrae aut campis incumbe propinquis.’Haec, Venere adiuncta, tumulo spectabat ab altoMulciber obscurae tectus caligine nubis,ingrauat ad caelum sublatis Scipio palmis:‘Di patrii, quorum auspiciis stat Dardana Roma,talin me leto tanta inter proelia nuperseruastis? fortine animam hanc excindere dextraindignum est uisum? redde o me, nate, periclis,redde hosti! liceat bellanti accersere mortemquam patriae fratrique probem.’ tum percita dictisingemuit Venus et rapidas derexit in amnemconiugis inuicti uires. agit undique flammasdispersus ripis ignis multosque per annosnutritas fluuio populatur feruidus umbras.uritur omne nemus, lucosque effusus in altos