nix resoluta uiros altoque e culmine praecepsumenti turmas operit delapsa ruina.interdum aduerso glomeratas turbine Corusin media ora niues fuscis agit horridus alis,aut rursum immani stridens auulsa procellanudatis rapit arma uiris uoluensque per orbemcontorto rotat in nubes sublimia flatu.quoque magis subiere iugo atque euadere nisierexere gradum, crescit labor. ardua suprasese aperit fessis et nascitur altera moles,unde nec edomitos exudatosque laboresrespexisse libet: tanta formidine planaexterrent repetita oculis, atque una pruinaecanentis, quocumque datur permittere uisus,ingeritur facies. medio sic nauita ponto,cum dulcis liquit terras et inania nullosinueniunt uentos securo carbasa malo,immensas prospectat aquas ac uicta profundisaequoribus fessus renouat sua lumina caelo.Iamque super clades atque importuna locoruminluuie rigidaeque comae squalore perennihorrida semiferi promunt e rupibus ora,atque effusa cauis exesi pumicis antrisAlpina inuadit manus adsuetoque uigoreper dumos notasque niues atque inuia pernixclausum montiuagis infestat cursibus hostem.mutatur iam forma locis. hic sanguine multoinfectae rubuere niues, hic nescia uincipaulatim glacies cedit tepefacta cruore,dumque premit sonipes duro uestigia cornu,ungula perfossis haesit compressa pruinis.nec pestis lapsus simplex: abscisa relincuntmembra gelu, fractosque asper rigor amputat artus.bis senos soles, totidem per uulnera saeuasemensi noctes optato uertice siduntcastraque praeruptis suspendunt ardua saxis.At Venus, ancipiti mentem labefacta timore,adfatur genitorem et rumpit maesta querelas:‘Quis poenae modus aut pereundi terminus, oro,Aeneadis erit, et quando terrasque fretumque