obiectasque caput telis, nec te ulla secundoeuentu satiat uirtus, tibi gloria solifine caret, credisque uiris ignobile letumbelligeris in pace mori. tremor implicat artus,nec quemquam horresco, qui se tibi conferet unus.sed tu, bellorum genitor, miserere nefasqueauerte et serua caput inuiolabile Teucris.’Iamque adeo egressi steterant in litore primo,et promota ratis, pendentibus arbore nautis,aptabat sensim pulsanti carbasa uento,cum lenire metus properans aegramque leuareattonitis mentem curis sic Hannibal orsus:‘Ominibus parce et lacrimis, fidissima coniunx.et pace et bello cunctis stat terminus aeui,extremumque diem primus tulit; ire per oranomen in aeternum paucis mens ignea donat,quos pater aetheriis caelestum destinat oris.an Romana iuga et famulas Carthaginis arcesperpetiar? stimulant manes noctisque per umbrasincrepitans genitor, stant arae atque horrida sacraante oculos, breuitasque uetat mutabilis horaeprolatare diem. sedeamne, ut nouerit uname tantum Carthago, et, qui sim, nesciat omnisgens hominum, letique metu decora alta relinquam?quantum etenim distant a morte silentia uitae?nec tamen incautos laudum exhorresce furores.et nobis est lucis honos, gaudetque senectagloria, cum longo titulis celebratur in aeuo.te quoque magna manent suscepti praemia belli.dent modo se superi, Thybris tibi seruiet omnisIliacaeque nurus et diues Dardanus auri.’dumque ea permixtis inter se fletibus orant,confisus pelago celsa de puppe magistercunctantem ciet. abripitur diuulsa marito.haerent intenti uultus et litora seruant,donec, iter liquidum uolucri rapiente carina,consumpsit uisus pontus tellusque recessit.At Poenus belli curis auertere amoremapparat et repetit properato moenia gressu.quae dum perlustrat crebroque obit omnia uisu,