Eurymedon, inter miserae lamenta senectae,dumque malis turbata parens deceptaque uisisQuo ruis? huc ferrum clamat conuerte, Lycorma,ecce simul iugulum perfoderat ense Lycormas.sed magno Quinam, Eurymedon, furor iste? sonabatcum planctu geminaeque notis decepta figuraefunera mutato reuocabat nomine mater,donec transacto tremebunda per ubera ferrotunc etiam ambiguos cecidit super inscia natos.Quis diros urbis casus laudandaque monstraet Fidei poenas ac tristia fata piorumimperet euoluens lacrimis? uix Punica fletucessassent castra ac miserescere nescius hostis.urbs, habitata diu Fidei caeloque parentemmurorum repetens, ruit inter perfida gentisSidoniae tela atque immania facta suorum,iniustis neglecta deis: furit ensis et ignis,quique caret flamma, scelerum est locus. erigit atronigrantem fumo rogus alta ad sidera nubem.ardet in excelso proceri uertice montisarx intacta prius bellis (hinc Punica castralitoraque et totam soliti spectare Saguntum),ardent tecta deum. resplendet imagine flammaeaequor, et in tremulo uibrant incendia ponto.Ecce inter medios caedum Tiburna furoresfulgenti dextram mucrone armata maritiet laeua infelix ardentem lampada quassanssqualentemque erecta comam ac liuentia planctupectora nudatis ostendens saeua lacertisad tumulum Murri super ipsa cadauera fertur:qualis, ubi inferni dirum tonat aula parentis,iraque turbatos exercet regia manes,Alecto solium ante dei sedemque tremendamTartareo est operata Ioui poenasque ministrat.arma uiri multo nuper defensa cruoreimponit tumulo inlacrimans, manesque precataacciperent sese, flagrantem lampada subdit.tunc rapiens letum Tibi ego haec ait ‘optime coniunx,ad manes, en, ipsa fero.’ sic ense receptoarma super ruit et flammas inuadit hiatu.