parietibusque domus imbellis femina seruetsingultantem animam; nos, nos contra ibimus hostem,quis procul a Tyria dominos depellere Byrsa,uel Ioue non aequo, fixum est. sin fata repugnant,et iam damnata cessit Carthagine Mauors,occumbam potius nec te, patria inclita, dedamaeternum famulam liberque Acheronta uidebo.nam quae, pro superi, Fabius iubet! ‘ocius armaexuite et capta descendite ab arce Sagunti.tum delecta manus scutorum incendat aceruos,uranturque rates, ac toto absistite ponto.’di, procul o, merita est numquam si talia plectiCarthago, prohibete nefas nostrique solutasductoris seruate manus!’ ut deinde resedit,factaque censendi patrum de more potestas,hic Hannon reddi propere certamine raptainstat et auctorem uiolati foederis addit.tum uero attoniti, ceu templo inrumperet hostis,exiluere patres, Latioque id uerteret omenorauere deum. at postquam discordia sensitpectora et infidas ad Martem uergere mentes,non ultra patiens Fabius rexisse doloremconcilium propere exposcit, patribusque uocatis,bellum se gestare sinu pacemque profatus,quid sedeat, legere ambiguis neu fallere dictisimperat ac, saeuo neutrum renuente senatu,ceu clausas acies gremioque effunderet arma,‘Accipite infaustum Libyae euentuque prioripar’ inquit bellum, et laxos effundit amictus.tum patrias repetit pugnandi nuntius arces.Atque ea dum profugae regnis agitantur Elissae,†accitis uelox populis, quis aegra lababatambiguo sub Marte fides, praedaque grauatusad muros Poenus reuocauerat arma Sagunti.Ecce autem clipeum saeuo fulgore micantemOceani gentes ductori dona ferebant,Callaicae telluris opus, galeamque coruscissubnixam cristis, uibrant quae uertice conialbentis niueae tremulo nutamine pennae,ensem, unam ac multis fatalem milibus hastam;