haud tamen abstiterim. mortem licet arma propinquent,testabor superos, et caelo nota relinquamquae postrema salus rerum patriaeque reposcit.nec nunc obsessa demum et fumante Saguntohaec serus uates Hannon canit. anxia rupipectora ne castris innutriretur et armisexitiale caput; monui et, dum uita, monebo,ingenitum noscens uirus flatusque paternos,ut, qui stelligero speculatur sidera caelo,uenturam pelagi rabiem Caurique futurapraedicit miseris haud uanus flamina nautis.consedit solio rerumque inuasit habenas:ergo armis foedus fasque omne abrumpitur armis,oppida quassantur, longeque in moenia nostraAeneadum arrectae mentes, disiectaque pax est.exagitant manes iuuenem furiaeque paternaeac funesta sacra et conuersi foedere ruptoin caput infidum superi Massylaque uates.an nunc ille noui caecus caligine regniexternas arces quatit aut Tirynthia tecta?sic propria luat hoc poena nec misceat urbisfata suis: nunc hoc, hoc inquam, tempore murosoppugnat, Carthago, tuos teque obsidet armis.lauimus Hennaeas animoso sanguine ualliset uix conducto produximus arma Lacone.nos ratibus laceris Scyllaea repleuimus antraclassibus et refluo spectauimus aequore raptiscontorta e fundo reuomentem transtra Charybdin.respice, pro demens, pro pectus inane deorum,Aegatis Libyaeque procul fluitantia membra!quo ruis et patriae exitio tibi nomina quaeris?scilicet immensae, uisis iuuenalibus armis,subsident Alpes, subsidet mole niualiAlpibus aequatum attollens caput Apenninus.sed campos fac, uane, dari. num gentibus istismortales animi, aut ferro flammaue fatiscunt?haud tibi Neritia cernes cum prole laborem.pubescit castris miles, galeaque terunturnondum signatae flaua lanugine malae,nec requies aeui nota, exanguesque merendo