supplicium, ut pandas’ inquit tua moenia leto.nec plura effari sinit ira, rotatque coruscummucronem; sed contortum prior impete uastoDaunius huic robur iuuenis iacit. arma fragoreicta graui raucum gemuere, alteque resultantaere inlisa cauo nodosae pondera clauae.at uiduus teli et frustrato proditus ictu,pernici uelox cursu rapit incita membraet celeri fugiens perlustrat moenia planta.instat atrox terga increpitans fugientia uictor.conclamant matres, celsoque e culmine murilamentis uox mixta sonat: nunc nomine notoappellant, seras fesso nunc pandere portasposse uolunt; quatit hortantum praecordia terrorne simul accipiant ingentem moenibus hostem.incutit umbonem fesso adsultatque ruentiPoenus et ostentans spectantem e moenibus urbemI, miseram Asbyten leto solare propinquo—haec dicens, iugulo optantis dimittere uitaminfestum condit mucronem ac regia laetusquadrupedes spolia abreptos a moenibus ipsis,quis aditum portae trepidantum saepserat agmen,uictor agit curruque uolat per ouantia castra.At Nomadum furibunda cohors miserabile humandideproperat munus tumulique adiungit honoremet rapto cineres ter circum corpore lustrat.hinc letale uiri robur tegimenque tremendumin flammas iaciunt, ambustoque ore genisquedeforme alitibus liquere cadauer Hiberis.Poenorum interea quis rerum summa potestas,consultant bello super, et quae dicta feranturAusoniae populis, oratorumque minaciaduentu trepidant. mouet hinc foedusque fidesqueet testes superi iurataque pacta parentum,hinc popularis amor coeptantis magna iuuentae,et sperare iuuat belli meliora. sed, olimductorem infestans odiis gentilibus, Hannonsic adeo increpitat studia incautumque fauorem:‘Cuncta quidem, patres, (neque enim cohibere minantumirae se ualuere) premunt formidine uocem: