Vergilio Caudinus, acerbo Laus Amanosternitur. accendunt iras uultusque uirorumarmorumque habitus noti et uox consona linguae.quos ubi nudantis conspexit Hamilcare cretusterga fuga, State ac nostram ne prodite gentemuociferans subit et conuertit proelia dextra:qualis in aestiferis Garamantum feta uenenoattollit campis feruenti pastus harenacolla Paraetonius serpens lateque per aurasundantem torquet perfundens nubila tabem.continuo infesta portantem cuspide uulnusimpedit anteuolans Herium, cui nobile nomenMarrucina domus clarumque Teate ferebat.atque illi magnum nitenti et laudibus hostisarrecto capuli ad finem manus incita sedit,quaerebatque miser morienti lumine fratrem,cum iuuenis subit et leto stimulatus acerboPleminius saeuum mucronem ante ora coruscatac fratrem magno minitans clamore reposcit.huic proles Barcae: ‘Germanum reddere uerosi placet, haud renuo. maneant modo foedera nostra:Hasdrubalem reuocate umbris. egone aspera ponamumquam in Romanos odia, aut mansuescere cordanostra sinam, parcamque uiro quem terra crearitItala? tum manes inimicos sede repellataeterna socioque abigat me frater Auerno.’sic ait et clipei propulsum pondere toto,lubrica qua tellus lapsantis sanguine fratrisfallebat nisus, prosternit et occupat ense.extendit labens palmas, Heriumque iacentemamplexus, iuncta leniuit morte dolores.tum Libys inuadit mixtae certamina turbaeconuertitque ruens per longum hostilia terga,ut cum fulminibus permixta tonitrua mundumterrificant, summique labat domus alta parentis:omne hominum terris trepidat genus, ipsaque ob oralux atrox micat, et praesens astare uiritimcreditur intento perculsis Iuppiter igne.Parte alia, ceu sola forent discrimina campoquo misceret agens truculentum Scipio Martem,